MiSS WiPA's profileº°`°º ☆⌒Ｙ⌒Ｙ⌒☆" WelComE t...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
º°`°º ☆⌒Ｙ⌒Ｙ⌒☆" WelComE to my PlaCe" *.*l3lackAnGle*.* ☆⌒Ｙ⌒Ｙ⌒☆ º°`°ºWatin' you is like »-- Watin' rain in drough !! (¯`v´¯)-» ( Coz' ) It's worthless and (¯`v´¯)-» hopeless .. !! |
||||||||||||||||||
|
September 24 :: My great day .. left memories ::.. และแล้ว วันที่สำคัญในชีวิตก็ผ่านไป นั่นคือวันรับปริญญา ..
.. หลายๆคนคงจะเหนื่อย แต่ซีไม่เหนื่อยนัก จะเหนื่อยก้อตอนถ่ายรุปอย่างเดียว
แต่ตอนรับ เห้อ เสียดายที่ไม่ได้ไปรับ น่าเดสียดายมากๆ .. อันที่จริงใครๆก็อยากไปรับ เหมือนซีแหละ เค้าก็อยากไป แต่เหตุผลบาง
ประการ มันเรยทำให้ อดซีไม่อยากบอกพี่ๆที่ทำงาน เพราะเด่วพอถามสาเหตุมันจะ บานปลายกลายเปนว่าต้องเล่าหลายเรื่อง ต้องขอโทษจิงๆนะคะพี่ๆ
.. วันที่ถ่ายรูป ดีใจมาก ถึงแม้จะวุ่นวาย ได้ถ่ายรูปมาน้อย ถ่ายกะซุ้มนิดนึงเอง
เซงเรย แต่ดีใจ ที่น้องมากานเยอะ ไหนจะของขวัญอารายอีกมากมาย ขอบใจ
น้องๆทุกคนนะค๊า เด่วพี่จะพาไปเลี้ยงน๊า สัญญาจิงๆ อิอิ
.. เห้อ .. อารายๆ ก้อผ่านไปแปบเดียว
.. ตอนนี้ซี้อทามงานที่นี่ได้ 1 เดือนพอดี ( เริ่มงานวันที่ 24 ส.ค. ) .. มันเป็น
งานที่น่าเบื่อนิดๆ เพระแค่รับสาย โอนสาย แต่ต้องฟังให้รู้เรื่อง ตอบให้ได้แค่นั้นน่ะ
.. ความรู้ไอที ที่อิชั้นเรียนมา หาได้นำมาใช้ไม่ ช่างไร้ค่าเสียนี่กระไร
.. ณ ตอนนี้ ยังรู้สึกชิลๆ แต่ต่อไปถ้ามันยังเปนอย่างงี้เรื่อยๆ มีหวังตายแน่ เสียดาย
ความรู้ที่เรียนมา ถึงแม้จะมีไม่มากที่จำได้ แต่ก้ออุตส่าเรียนมาจนจบ ให้มานั่งรับ โทรสับแบบนี้เรื่อยๆ คงน่าเบื่อตายชัก .. สำหรับคนที่ยังไม่ได้อัพเดตว่าซีทามงานอาราย .. ณ จุดๆนี้ ซีได้ทำตำแหน่ง
Operator @ Laguna Holiday Club ซึ่งตอนแรกได้สมัครตำแหน่ง Receptionist (อันนี้ ก็ไม่เกี่ยวกะไอทีเหมือนกัน เหอะๆ) ซึ่งมีการโยกย้ายภายใน เราเรยถูกเด้ง ไปรับโทรศัพแทน (จิงๆก้อดีแร้ว ที่ไม่ได้เป็น เพราะมันไม่ไหวจิงๆ)
.. งานนี้เป็นงานแรก ที่เริ่มต้นไม่ดีนัก มาแรกๆเสียใจนิด ทำไมลูกค้ามาด่าเรา
มากมายว่ะ ไม่ได้ไปทามรายซะหน่อย คิดไปคิดมา ต้องเข้าใจแระเนอะ คนมีตัง เค้าก้อต้องการ การบริการที่เลิศสุดๆ แต่บริษัท ดันมีปัญหาเรื่องโทรศัพ นั่นคือ ปัญหาหลักที่ดูท่าจะยืดเยื้อ เหอะๆ .. อดทนๆ
.. คิดถึงเพื่อนๆจัง เห้อ .. อยากเจอๆๆ เมาท์ๆ อดไปทีนึงแระ เด่วเพื่อนๆก้อ
กระจายตัว เซงจิงๆ รูปก้อไม่ได้ถ่ายกะตั้งหลายคน ทั้งซาย เมย์ พรรณ
เยอะแยะเรย อ๊ายยย .. เสียดายจิง วันไหนเงินเดือนออก เจอกันๆ อ๊ายย อยากเที่ยว อยากเจอเพื่อนๆ นั่งชิวๆกานอะ .. ว่าแต่ วันนี้แอบมาอัพในเวลางาน อิอิ ท้าทายน่าดู สงสัยคงไม่รอด
4 เดือนนี้ ฮ่าๆๆ อ๊ายย วันนี้ สายเข้า เยอะมากก ปวดหูโคตรๆๆ ง่วงด้วย กำ ทำไงดี เหอะๆ
.. คิดถึงอ้วนๆด้วย อ้าย หมา ตู่ เค้าคิดถึงน๊า
June 28 :: till we meet again ::ยังไง ก็ คิดถึงนะ .... เมื่อไหร่จะได้เจอกันไวไว เมือไหร่จะไม่ต้องจากไปอีก .... April 22 ความห่างไกล . .รู้ไหม .. บางทีก็รู้สึกว่า เราอาจจะรักกันน้อยเกินไป ไม่มากพอที่จะทำให้เรา สามารถคิดถึงกันๆได้ตลอดเวลา .. .. ใครว่าความห่างไกล หรือระยะทาง ไม่มีผลต่อความรัก บางที สำหรับคู่ของเรา มันอาจจะมีผลเต็มร้อยก็ได้ .. ทุกๆอย่าง ค่อยๆ จางหายไป จากวัน เป็น สัปดาห์ จากสัปดาห์ เป็นเดือน และ จากเดือน อาจจะเป็นปี บางทีความรักของเรามันอาจจะเริ่มนับถอยหลังแล้ว เพียงแตไม่มีใครกล้ายอมรับ .. คำสัญญาที่ให้กัน ความเสมอต้นเสมอปลาย ทุกอย่าง ค่อยๆเลือนหายไป อีกไม่นาน มันก็คงหมดจากใจเราทั้งคู่ ถึงตอนนี้ ความไม่มั่นใจ เข้ามาแทนที่ .. ฉันไม่สามารถเข้าถึงจิตใจของเธอได้อีก .. บางครั้งการคุยกัน มันก็ไม่จำเป็นต้องหาเรื่องราวต่างๆมาถามไถ่ สำหรับฉัน ขอแค่ให้ได้ยินเสียงเธอ แค่นั้นก็พอ นั่นคือสาเหตุที่ทำไม .. ฉันถึงอยากให้เธอร้องเพลงให้ฟังทุกครั้งที่มีโอกาส เธออาจจะรำคาญ แต่นั่นก็เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุด .. เธอพร่ำบอกว่า ถ้าเธอมีคนรัก เธอก็อยากให้คนรักอยู่ใกล้ๆ ฉันเองก็คิดไม่ต่างไปจากเธอ แต่ในเมื่อ ณ ตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีใคร อยากให้มันเป็นแบบนี้ เพราะมันคือสิ่งที่เราต่างไม่ได้คาดคิดไว้ ฉันไม่คิดว่าจะได้มาเจอเธอ ไม่ต่างจากเธอ ที่คิดว่าคงไม่ได้เจอฉัน ในสถานที่และเวลาอย่างนั้น .. แต่ทุกอย่างก็ทำให้เราได้เจอกัน .. ถึงตอนนี้ ฉันรู้สึกว่าตัวเอง กำลังทรมานเธอ ฉันอยากให้เธอได้เจอกับคน ที่เธอสามารถรักได้เต็มที่ สามารถเจอหน้า สามารถไปไหนต่อไหนด้วยกันได้ .. ถ้าวันนึง เธอได้เจอคนที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้น บอกฉันคำเดียว ฉันจะไม่รั้งเธอไว้เลย .. .. สำหรับทุกเรื่องราวระหว่างเรา ที่ผ่านมา ความรัก ความรู้สึกดีๆ ฉันจะเก็บมันไว้อย่างดี ..
March 20 for my love ^___^.. ซีไม่ได้เข้ามานานมากมาย คิดถึงเสปซจังเรยเนี่ย
.. ทุกคนคะ
ตอนนี้ ซี เรียน จบ แร้ว นะ คะ ... กรี๊ดด !!!
.. แร้วทุกเรื่องราวในมหาลัยก้อได้ผ่านพ้นไป
.. หลังจากการเหน็ดเหนื่อยจากการฝึกงานที่บางกอก ก็กลับมาพักผ่อน
ที่บ้านเกิดต่อ .. เหอๆ ฝึกสนุก ไม่สนุก อย่างที่คิด -- ฮ่าๆๆ
.. แต่ก็
.. ทำให้ได้รู้จักผู้ชายน่ารักๆหนึ่งคนบนโลกใบนี้
..
.. เค้ามาฝึกงานที่เดียวกันกะซี แต่คนละแผนก แรกๆตัวเองก็ไม่ได้สนใจอะไร
.. แต่พอได้ทำงานกันมากขึ้น ก็แอบเหนน๊า ทามไมเค้าชอบมองเราจัง
หรือเราคิดไปเอง 555
.. แต่ก็ต้องหยุดคิดในทันที เพราะมีครายม่ายรู้โทรหาเค้ามากมาย
สงสัยจาเปนแฟน อิอิ .. ท้ายที่สุดซีก้ออุตส่าชวนเค้าคุย แร้วเราก้อได้แลกเมล ที่นี้ละ แชทหย่ายเรย อิอิ
.. และในท้ายที่สุด ก้อได้เปน คนสำคัญ ของ กัน และ กัน .. คำพูดสวยหรูเนอะ
..
.. ผู้ชายคนนี้เอาจายซีทุกอย่าง ตามจายทุกอย่าง พาไปเที่ยวนู้นเที่ยวนี้ตลอด
.. อยากกินอารายก้อพาไป มีอารายมาเซอร์ไพรซ์ทุกที ..
ที่น่ารักสุดๆก็คงจาเปนดอกไม้ละมั้ง .. แม้ว่าตอนนี้เราจาไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก้อยังคิดถึงกานเสมอน๊า
.. ความคิดถึงส่งผ่านทุกที่อะ จำไว้ เพราะฉะนั้น ถ้าคิดถึงกันเมื่อไหร่
ก็ส่งกระแสจิตมาให้มากๆ .. เผื่อความรักจาได้วิ่งผ่านขอบฟ้ามาหากานได้ไวไว อิอิ
..
..
.. ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ความเอาใจใส่ คำแนะนำ แล้วก็ที่สำคัญ
.. ขอบคุณที่ยังอยู่ข้างๆกันเสมอน๊า
..
.. รั ก ที่ สุ ด ^___^ สุ ด ที่ รั ก ..
December 10 คงเดิม..ไม่เปลี่ยนแปลง.. ขอพูดสั้นๆประโยคเดียว
" ไม่ต้องรู้
ว่าเรา
คบกัน
แบบไหน "
.. แค่ปัจจุบันนี้ก้อพอ
November 28 เหมือนเดิม.. ไม่ได้เข้ามาเขียนซะนานเรย |
|
||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
